تبلیغات
علمی وفرهنگی واجتماعی و... - اقتصاد در دولت سرمایه داری
:: اقتصاد در دولت سرمایه داری

وجه تولید سرمایه داری همانگونه كه می دانیم از نظام زمین داری پدید آمد. این نظام طی تكامل خود از دو مرحله می گذرد: ما قبل انحصار و انحصار (امپریالیسم). این دو مرحله پایه اقتصادی مشتركی دارند: مالكیت خصوصی سرمایه داری وسائل تولید و استثمار كار اجیر شده. لیكن سرمایه داری پیش از انحصار، دوره ای از تكامل سرمایه داری است كه در آن، رقابت آزاد وجود داشت و نیروهای مولد با سیر صعودی و كم و بیش با سهولت تكامل یافتند.

در آمریكا، انگلیس، فرانسه و دیگر كشورهایی كه از نظر اقتصادی توسعه یافته اند، سرمایه داری پیش از انحصار كه تا دو سه دهه ی اخیر قرن نوزدهم كه حوادث تازه ای در اقتصاد كشورهای سرمایه داری رخ داد، رایج و حاكم بود. اما حوادث مزبور، به سرمایه داری، كیفیت تازه ای بخشید: رقابت آزاد منتهی به تسلط انحصارهایی شد كه از آن پس، نقش قاطع و تعیین كننده ای را در امور اقتصادی كشورهای سرمایه داری بازی می كنند.

مقارن گردش قرن، سرمایه داری پیش از انحصار، به امپریالیسم –بالا ترین و آخرین مرحله تكامل سرمایه داری- تغییر یافت.

می توان تعریف خود را از دولت یا نظام سرمایه داری با كالا آغاز كرد. در این نظام هرچیز، از یك سنجاق تا یك كارخانه غول آسا و حتی نیروی كار انسان در حالی كه به شكل كالایی درآمده است، خرید و فروش می شود. روابط بین مردم در لفافه ی روابط كالاها با یكدیگر ظاهر می گردند.

حتی به تعبیری معروف می توان گفت كه كالا، سلول جامعه بورژوائی است. در ادامه باید گفت كه آنجا كه مالكیت خصوصی حاكم است، تولید كالاها خودبه خود صورت می گیرد. هیچ نهاد اجتماعی برای آن كه به تولیدكنندگان نشان دهد چه نوع كالا و به چه میزان باید تولید كنند، وجود ندارد و نمی تواند وجود داشته باشد. آنچه كه در نظام سرمایه داری حاكم است هرج و مرج یعنی نبودن طرح و برنامه ریزی و فقدان نظم در تولید است.

حال همانگونه كه می دانیم، تولید كالایی موجب پیدایش سرمایه داری می گردد. در مورد نظام سرمایه داری، اولیانوف تعریف بسیار ساده و روشنی ازائه می دهد. او می نویسد: ״سرمایه داری نام نوعی از سیستم اجتماعی است كه در آن، زمین، كارخانه ها، كارافزارها و... متعلق به تعداد معدودی از ملاكین و سرمایه داران است، در حالی كه توده ی مردم مالك هیچ چیز نیست، یا دارائی ناچیزی دارد، و مجبور است خود را به عنوان كارگر، مزدور سازد״.

در دولت یا نظام سرمایه داری، زحمت كشان از آزادی شخصی برخوردارند، ولی از وسائل تولید و در نتیجه از اسباب معیشت محروم اند. به این دلیل آنان مجبورند برای سرمایه داران كار كنند.

بنابراین آیا واقعا چگونه، شرایطی كه در آن شرایط، وسائل تولید در دست گروه معدودی از مردم جمع شد، به وجود آمد.

ایدئولوگ های بورژوازی، تاریخ پیدایش نظام سرمایه داری را قلب كرده و در مقام توجیه توزیع غیرعادلانه مقام مزبور و چرا جامعه به فقیر و غنی تقسیم شده است، كه به افسانه بیشتر شبیه است. آنان ادعا می كنند كه از زمان های بسیار دور، جهان، از افرادی كه دارای خصلت های گوناگون بوده اند، تشكیل می شده است: برخی صنعت كار و صاحب عقل معاش، و بقیه سست و تنبل. به مرور زمان دسته اول، انواع ثروت را روی هم انباشتند، در حالی كه دسته دوم، همانی مانند كه همیشه بودند یعنی فقیر و بی چیز. توضیح و تشریح منشا نظام سرمایه داری به این شكل، ارتباطی با واقعیات ندارد. برای پیدایش نظام سرمایه داری، دو شرط اساسی مورد نیاز است: نخست، وجود افرادی كه از آزادی شخصی برخوردارند ولی نه وسائل تولید دارند و نه اسباب معاش، و بنابراین باید نیروی كار خود را بفروشند، و دوم، تمركز وسائل تولید و مقادیر كلان پول در دست برخی از افراد.

:: نوع مطلب : اقتصاد ,

:: نوشته شده توسط : رضا در یکشنبه 10 تیر 1386 و ساعت 11:07 ق.ظ

:: ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت   نظرات ( )

:: مطالب پیشین